Druga książka powieści kontynuuje rozległe opowiadanie o życiu Imperium Rosyjskiego na jego peryferiach pod koniec XIX wieku. W centrum fabuły znajdują się losy ludzi, którzy znaleźli się z dala od stolic, gdzie najbardziej wyraźnie ujawniają się sprzeczności państwa: biurokracja, korupcja, samowola lokalnych władz oraz nierówności społeczne.
Główne postacie stają w obliczu narastającego nacisku systemu, w którym uczciwość i zasady stają się niebezpiecznymi cechami. Na tle chaosu administracyjnego, konfliktów narodowych i społecznych rozgrywają się osobiste dramaty: walka o sprawiedliwość, próby zachowania honoru i godności, rozczarowanie ideałami.
Pikul pokazuje, jak na peryferiach imperium odsłaniają się jego słabości — od nieefektywnego zarządzania do moralnego rozkładu urzędników. Jednocześnie poprzez losy postaci ujawnia się temat wewnętrznego wyboru: podporządkować się okolicznościom czy stawić im czoła, nawet zdając sobie sprawę z ryzyka.
Druga część kładzie nacisk na narastanie kryzysu i przeczucie zmian. To nie tylko historyczne płótno, ale także refleksja nad losem państwa, w którym nagromadzone sprzeczności nieuchronnie prowadzą do przełomowych wydarzeń.