Reżim radziecki był jednym z najbardziej zamkniętych w nowoczesnej historii, jego potencjał był definiowany przez władzę elity partyjnej i służb specjalnych, cenzurę i konspiracyjność, przenikającą wszystkie sfery życia społecznego. Zauważając te cechy, współczesna historiografia często omija pytanie, jaka była cena totalnej kontroli dla państwa jako całości. Książka M. Harrisona to pierwsza wszechstronna analiza i wieloaspektowa historia radzieckiej tajności, rzucająca światło na jej ambiwalentny charakter. Zapewniając wszechstronny nadzór nad kapitałem produkcyjnym i ludzkim, jednocześnie zwiększała koszty transakcyjne, prowokowała zarządczą niepewność, obniżała efektywność pracy, podważała zaufanie obywateli do instytucji i do siebie nawzajem, kształtowała nieinformowaną elitę. Jak autokraci szukali równowagi między tajnością a efektywnością i czy w ogóle była ona możliwa?
Autor szuka odpowiedzi na te pytania, analizując rozległy zbiór danych, aby zrozumieć, jak historycznie zmieniające się reżimy tajności wpływały na potencjał gospodarczy państwa radzieckiego od rewolucji bolszewickiej do rozpadu ZSRR w 1991 roku.
