Architektura przerażająca: eksperymenty o nowoczesnej bezdomności

Dlaczego nowoczesne miasto częściej postrzegamy jako niepokojącą, a nie przytulną przestrzeń? Za co architekci końca XX wieku pokochali kanciaste i ostre formy, po co projektują budynki, które jakby rozpadają się na kawałki? Anthony Vidler pokazuje, jak w architekturze ujawnia się wyparte lęki przed przyszłością, «niezadowolenie z kultury», frustracja z poczucia politycznej bezsilności. Obiektami badań w książce stają się liderzy awangardy architektonicznej końca lat 80. i 90. XX wieku, dziś już uznawani za klasyków: Peter Eisenman, Rem Koolhaas, Liz Diller i Ricardo Scofidio, Bernard Tschumi, John Hejduk, biuro Coop Himmelb(l)au. W centrum uwagi autora znajduje się pojęcie przerażającego, wprowadzone przez Freuda i wywodzące się z tradycji powieści gotyckiej i literatury grozy XIX wieku. Vidler śledzi, jak motywy niepokoju, rozdarcia, utraty domowej struktury i rozpadu samej tożsamości człowieka stopniowo przechodzą z literatury i psychoanalizy do formy architektonicznej. Każdy rozdział książki to osobne esej, badające różne aspekty wrażliwości nowoczesnego miejskiego człowieka. Anthony Vidler (1941–2023) to teoretyk i historyk architektury.