O miłości ziemskiej i niebiańskiej

W obszernym eseju filozoficznym "O miłości ziemskiej i niebiańskiej" powszechnie uznawany węgierski powieściopisarz Péter Nádas (ur. 1942) bada naszą niezdolność do mówienia o miłości, brak umiejętności znajdowania słów na to, co nie daje nam spokoju. W eseju, którego tytuł nawiązuje do słynnego obrazu Tycjana, analiza antycznych mitów, "Metamorfoz" Owidiusza i dialogów platońskich ustępuje miejsca analizie życiowych historii, obscenicznej leksyki i norm miłosnych, nakładanych na ludzi w różnych społeczeństwach. Rozważania, w których analiza jednego zagadnienia prowadzi do pojawienia się następnego, a Teresa z Awilii wchodzi w rozmowę z Wittgensteinem, kończą się wykładem, w którym Nádas przedstawia własną koncepcję miłości. Ten tekst to praca powieściopisarza w roli filozofa, swoisty odwrotności "Fragmentów mowy zakochanego" Rolanda Barthesa.