Podróż do Izraela

«Podróż do Izraela» — wyrazista i kontrowersyjna opowieść Dżalala Ale-Ahmada (1923–1969) o jego podróży do młodego państwa izraelskiego w 1963 roku. To nie tylko zapiski podróżnicze, ale głęboka i prowokacyjna refleksja na temat tożsamości, modernizacji i politycznych zawirowań na Bliskim Wschodzie. Autor, jeden z najwpływowszych intelektualistów Iranu XX wieku, postrzega Izrael jednocześnie jako bliski i odległy, swój i obcy, źródło inspiracji i ognisko frustracji. Książka Ale-Ahmada pozostaje ważnym świadectwem wczesnego irańskiego spojrzenia na Izrael — spojrzenia, w którym zdziwienie współistnieje z ostrożnością na długo przed tym, jak relacje między dwoma krajami stały się wrogie. Jednak tekst jest cenny nie tyle jako źródło wiedzy o samym Izraelu, ile jako odzwierciedlenie wewnętrznego kryzysu irańskiej inteligencji lat 60-tych i poszukiwania wyjścia z niego.