Przedstawiając Azję Centralną. Optika, tożsamość i estetyka współczesnego kina regionu

Kino Azji Centralnej — to zapewne jeden z najbardziej niestabilnych obszarów kultury wizualnej w przestrzeni postradzieckiej. Czasami przebija się w jasnych, krótkich błyskach na festiwalach światowych i regionalnych, czasami trafia na duży ekran, a nawet do powtórnego wynajmu, czasami — i to coraz częściej w ostatnim czasie — pojawia się w rekomendacjach krytyków filmowych i internetowych kin. Ale znacznie częściej pozostaje niezauważone nie tylko poza granicami, ale także w obrębie Azji Centralnej. Filmy kręcone w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Tadżykistanie i Turkmenistanie różnią się niestandardową optyką i szczególnym kontekstem, który nie przypomina ani europejskiego, ani rosyjskiego, ani żadnego innego kina. Celem książki jest zapoznanie czytelników z nosicielami tej optyki. A także próba spojrzenia na Azję Centralną oczami reżyserów.

Kamil Gimazdhinov — badacz kina azjatyckiego, dramaturg, reżyser teatralny, redaktor naczelny internetowych magazynów o kulturze Tatarstanu «Inde» i «Inde. Almet». Kurator serii pokazów filmów z Azji Centralnej w Kazaniu na scenie teatralnej MOÑ, w Centrum nowej kultury «Zmiana» oraz w Centrum kultury «Moskiewskie». W 2021 roku obronił na Instytucie Stosunków Międzynarodowych, Historii i Orientalistyki Kazańskiego (Wolga) Federalnego Uniwersytetu pracę magisterską «Postradzieckie doświadczenie konstruowania własnej tożsamości w średnioazjatyckim kinie fabularnym».