Na brzegach Newy

«Piszę nie o sobie i nie dla siebie, ale o tych, których miałam szczęście poznać… Piszę o nich i dla nich. O sobie staram się mówić jak najmniej…» — napisała we wstępie do swoich wspomnień Irina Odojewcewa — rosyjska poetka, ulubiona uczennica Nikołaja Gumilowa, która w 1922 roku opuściła Rosję. Przeżyła długie życie i wróciła w rodzinne strony w 1987 roku — ostatnia przedstawicielka odległego Srebrnego Wieku. Jej wspomnienia «Na brzegach Newy» zostały wydane w Rosji pod koniec lat 80. XX wieku w kolosalnym nakładzie — 150 000 egzemplarzy i zostały przyjęte jak objawienie. I do dziś ta książka — pomnik epoki, jej żywe świadectwo — czytana jest z ogromnym zainteresowaniem.

 Na jej stronach pojawiają się Nikołaj Gumilow, Anna Achmatowa, Gieorgij Iwanow, Osip Mandelsztam, Włodzimierz Majakowski... Fenomenalna pamięć Odojewcewej pozwoliła jej nawet po wielu dziesięcioleciach odtworzyć rozmowy, dyskusje, spory tamtych czasów.