Epos o Gilgameszu

"O tym, kto wszystko widział do krańca wszechświata, kto znał to, co ukryte, kto zrozumiał wszystko…" Tak zaczyna się "Epos o Gilgameszu" — najstarszy zabytek literacki, który dotarł do nas z głębin cywilizacji sumeryjskiej i akadyjskiej. To historia o królu-połbogu, który znajduje przyjaciela — niegdyś "dzikiego człowieka" Enkiddu, a po jego chorobie i śmierci stara się go odzyskać z podziemnego świata. Historia o sile i przyjaźni, pychy i pokorze, strachu przed śmiercią — i pragnieniu nieśmiertelności…

Poeta Nikołaj Gumilow, który w 1914 roku zapalił się ideą przetłumaczenia "Gilgamesza", uczynił to w dość swobodny sposób. Tłumaczył znaną wówczas wersję poematu, stanowiącą około jednej trzeciej od dziś znanego, "niepotrzebne powtórzenia" usuwał, a niektóre miejsca — dopowiadał. I jeśli naukowa wartość jego przeróbki jest wątpliwa, to artystyczna — niepodważalna. Głos poety przybliżył tragedię mitycznego króla do czytelnika i pozwolił nam "rozmawiać" ze starożytnością. A może odwrotnie — ona rozmawia z nami?

To wydanie — nie tylko zapoznanie się z wielkim dziełem Starożytnego Wschodu, ale także głębokie zanurzenie w historię jego tłumaczenia i interpretacji: tłumaczenie Gumilowa jest opatrzone wstępem jego przyjaciela, asyriologa Władimira Szilejko, a także artykułem współczesnej badaczki Julii Markowej.