Człowiek i technika

W małym eseju «Człowiek i technika» (1931) Oswald Spengler, kontynuując rozpoczęte przez niego w traktacie «Zmierzch Zachodu» rozważania o cykliczności historii świata i upadku wielkich cywilizacji, po raz pierwszy zadaje pytanie o istotę techniki. Rozważając różne etapy rozwoju społeczeństwa ludzkiego,... odchodzi od powszechnego instrumentalnego rozumienia techniki, rozumiejąc przez nią jakąkolwiek celową działalność, «taktykę życia», związaną z walką – nietzscheańską wolą do władzy. Tak więc zachodnioeuropejska i północnoamerykańska «faustowska» kultura podporządkowała sobie przyrodę i inne kraje za pomocą techniki maszynowej, tworząc warunki dla nieuchronnego ekologicznego kolapsu. W myśli Spenglera narody Zachodu same stały się ofiarą swoich technologii: «Pan świata stał się niewolnikiem maszyny».