Czarne serce

W alpejskiej wiosce, gdzie mieszkają tylko dwie osoby, pojawia się Emilia. Ta chuda młoda kobieta weszła tutaj z doliny kozią ścieżką, aby osiedlić się z dala od ludzi. Kim jest, co przyprowadziło ją do zapadłej Sassayi? — zadaje pytania Bruno — sąsiad, nauczyciel szkoły i narrator tej historii. Bohaterowie zakochują się w sobie. W wygasłych oczach Emilii Bruno dostrzega mroczną otchłań, podobną do tej, którą nosi w sobie sam. Oboje są samotni, oboje doświadczyli zła: on kiedyś stał się jego ofiarą, ona kiedyś je popełniła, płacąc za to wysoką cenę i wciąż nie pozbywając się poczucia winy. Jednak czas wszystko stawia na swoim miejscu i daje możliwość ratunku.