Biblia jest nie tylko podstawą chrześcijaństwa, ale także najważniejszą częścią całej kultury światowej. Jej Stary Testament został napisany w języku starohebrajskim. Teksty te, tworzone od XV do I wieku p.n.e., były starannie zachowywane podczas przepisywania, a do X wieku n.e. dzięki wysiłkom żydowskich uczonych – masoretów, pracujących z dawnymi rękopisami Pisma Świętego, przybrały ostatecznie ustaloną formę. Stary Testament, przetłumaczony w III-I wieku p.n.e. w Aleksandrii na język starogrecki, zaczął być nazywany Septuagintą, czyli „przekładem siedemdziesięciu starców”. W języku starogreckim napisany został także Nowy Testament Biblii. Pod koniec IV wieku n.e. powstała Wulgata – tłumaczenie Biblii na łacinę, i to właśnie ta „łacińska Biblia” została po raz pierwszy wydana w 1450 roku przez Johannesa Gutenberga.
W IX wieku Cyryl i Metody przetłumaczyli Biblię na staro-księgi słowiański. Z pojawieniem się w Rosji drukowanych książek Biblię zaczęto wydawać właśnie w języku cerkiewnosłowiańskim; teksty te były używane zarówno w kościele, jak i w codziennym życiu. W 1751 roku z rozkazu cesarzowej Elżbiety zostały porównane z Septuagintą, jednak do tego czasu język cerkiewnosłowiański rozumieli już daleko nie wszyscy Rosjanie, więc z polecenia Aleksandra I Biblię zaczęto wydawać w języku rosyjskim. Tłumaczenie zostało wykonane przez Synod – najwyższy państwowy organ administracji kościelnej, dlatego zaczęto określać je jako synodalne. Tłumaczenie 39 kanonicznych książek Starego Testamentu zostało dokonane z hebrajskiego (tekstu masoreckiego); dziesięć jego niekanonicznych książek przetłumaczono z greki, a jedna – z łacińskiej Wulgaty. Tłumaczenie Nowego Testamentu zostało dokonane z greckiego oryginału.
W tym wydaniu po raz pierwszy w Rosji publikowane są obrazy 230 oryginalnych rysunków Gustave'a Doré. Utalentowany francuski artysta pracował nad nimi przez dwa lata, gdy trwały przygotowania do wydania Biblii, przetłumaczonej na język niemiecki przez pisarza i rabina Ludwiga Philippsona. Biblia z ilustracjami Doré'a została po raz pierwszy opublikowana w 1866 roku, a w niej wydrukowane zostały ryciny, wykonane na podstawie rysunków mistrza. To wydanie stało się tak popularne, że w 1867 roku oryginalne rysunki Gustave'a Doré zostały opublikowane w osobnym trzech tomach. To właśnie one, a nie wykonane na ich podstawie ryciny, są reprodukowane w obecnym wydaniu