Dziwaczne eliksiry. Sztuka europejskich przyjemności w XVIII wieku

XVIII wiek stał się czasem kształtowania nowej europejskiej mentalności. Filozofowie epoki Oświecenia uczyli, aby kierować się własnym rozumem, naukowcy – zwracać się do praw naturalnych, a osiągnięcia techniczne poszerzały granice możliwości. Jednak razem z duchowym zmieniało się też codzienne życie: na stołach zaczęły pojawiać się nowe potrawy, a preferencje gastronomiczne stały się równie popularnym tematem do dyskusji, co nowinki książkowe.
Książka włoskiego historyka Piero Camporeziego przybliża czytelnikowi jedną z najważniejszych stron galantnego wieku – historię smaków i egzotycznych potraw. Przyzwyczajenia gastronomiczne odzwierciedlały cechy społeczeństwa tamtych czasów i jego zainteresowania. Chińska herbata, ziarna kawy, owoce drzewa kakao stawały się coraz bardziej popularne i gromadziły wokół siebie coraz więcej miłośników smakowych przyjemności. Serwowanie potraw stało się nową sztuką, o kunszcie francuskich kucharzy wiedziano w każdym zakątku Europy, a każda sława wyznawała swoją własną i niepowtarzalną dietę. Sztuka życia nigdy nie była tak wysublimowana.