Aštavakra-samhita z komentarzami Śiwajrudry Balajogi

«Aštavakra-samhita» — jeden z najbardziej czczonych klasycznych tekstów hinduizmu, przedstawiający poglądy advaita-wedanty, sporządzony w formie rozmowy Mędrca Aštavakry z jego uczniem, królem Dżanaką, w trakcie której Dżanaka osiągnął Samorealizację, Wyzwolenie. Indyjscy uczeni datują tekst na 500–400 r. p.n.e., zachodni — znacznie później: albo w IV–VIII wieku n.e., albo w XIV wieku w czasie odrodzenia nauki Szankary.

Komentarze do «Aštavakra-samhity» zostały napisane przez współczesnego indyjskiego jogina Śiwajrudrę Balajogi, który osiągnął najwyższy stan jogi — Wyzwolenie.