Drugi tom Martwych dusz. Zamysły i domysły

Spalony drugi i nigdy nie napisany trzeci tom poematu Mikołaja Gogola "Martwe dusze" - jedna z najbardziej tajemniczych stron w historii literatury rosyjskiej, która stworzyła bogatą mitologię, która nadal się samo reprodukuje i do dziś. Na podstawie danych pamiętnikarskich i archiwalnych Ekaterina Dmitrieva rekonstruuje różne aspekty tej historii: od powstania zamysłu autora po spalenie poematu i niemal detektywistyczne odkrycie wczesnej wersji pięciu rozdziałów z drugiego tomu sześć miesięcy po śmierci Gogola. Autorka opowiada o domniemanych źródłach kontynuacji "Martwych dusz", a także o przywracaniu utraconych rozdziałów, co stało się możliwe dzięki wspomnieniom współczesnych, którzy słuchali czytania pełnej wersji drugiej części przez Gogola. Oddzielne rozdziały książki opowiadają o mistyfikacjach i stylizacjach, których pojawienie się w XIX-XX i XXI wieku zostało wspomagane przez zniknięcie rękopisu Gogola oraz przemyślenie słynnej tezy o "Boskiej komedii" Dantego, która rzekomo posłużyła jako inspiracja dla trójdzielnej architektoniki "Martwych dusz". Ekaterina Dmitrieva - doktor nauk filologicznych, kierownik Katedry Literatury Klasycznej Rosji IMLI RAN, członek grupy akademickiej zajmującej się wydaniem Pełnego Zbioru Dzieł i Pism N. W. Gogola, wiodący pracownik naukowy IRLI (Dom Puszkina) RAN.