Anton-Goremyka. Wieś. Rybacy

"W kręgu rosyjskich pisarzy, - wspominał Dmitrij Wasiljewicz Grigorowicz, - trudno byłoby znaleźć wielu takich, którzy w dzieciństwie spotkali się z tak niekorzystnymi warunkami do literackiego rzemiosła, jak ja". Niemniej jednak w 1893 roku, w dniu pięćdziesięciolecia jego działalności literackiej, najlepsi rosyjscy pisarze, w tym Lew Nikołajewicz Tołstoj, oddali Grigorowiczowi hołd szacunku i uznania jako jednemu z patriarchów krajowej literatury. Dmitrij Wasiljewicz zasłynął jako autor dzieł, które odegrały niebagatelną rolę w kształtowaniu i rozwoju realizmu krytycznego. Jednym z takich dzieł jest powieść "Anton-Goremyka", przedstawiona czytelnikom w 1847 roku. W centrum tej powieści znajduje się tragiczny los chłopa Antoniego. Historia zwykłego chłopa, doprowadzonego przez szereg okoliczności, które nie zależały od niego i były wyjaśniane warunkami pańszczyzny, do całkowitego zrujnowania i rozpaczy, stała się w powieści Dmitrija Wasiljewicza przekonywującym oskarżeniem przeciwko głównemu społecznemu złu tamtych czasów - prawu pańszczyźnianemu. Opowieść o losie Antoniego Goremyki nie tylko budziła współczucie, żal do uciskanego chłopstwa, lecz również w ludziach wzbudzała uczucie oburzenia, wstydu za to, że coś takiego jest możliwe i odbywa się do dziś w Rosji, brzmiała jak apel do walki o wyzwolenie narodu......