O rosyjskim złodziejstwie w duszy i długotrwałości

№1. Narodowa rosyjska cecha od dawna — nawet nie od czasów Karamzina i jego «Złodzieje...…», ale jeszcze wcześniej, od epoki karmienia — to powszechne złodziejstwo i łapówkarstwo. A każdy wzrost przestępczości i korupcji — to tylko kontynuacja naszej starej narodowej tradycji.

№2. Dlaczego władza to toleruje? Bo sama w tym aktywnie uczestniczy. A co najważniejsze, bo toleruje to naród. Rosyjski naród jest cierpliwy i «wszystko zniesie». Cierpliwość i nadzieja na władzę — to pierwotnie rosyjska cecha. «Oto przyjedzie pan, pan nas oceni...»

№3. Wszystko to razem odróżnia nas od Zachodu i Wschodu. Zachód to Zachód, Wschód to Wschód, — mówił Kipling, a my dodamy: Rosja to Rosja. Umysłem nas nie zrozumiesz. Mierzyć — to też sprawa bez perspektyw. Takie są cechy naszej narodowej łowiectwa, wędkarstwa i tym podobne — ogólnie, narodowy charakter. Taka jest nasza tajemnicza rosyjska dusza.

№4. I na koniec. Z naszą kontemplacyjną prawosławną duchowością, nałożoną na pierwotną rosyjską lenistwo i niedbałość przez całą naszą historię nic normalnego w naukowo-technicznym planie stworzyć nie mogliśmy. Kradliśmy — to było (to jak najbardziej po nas). Tam podkradniemy Amerykanom rysunki bomby atomowej, tu — przerysujemy samolot braci Wright. Psa podkuć, prawda, jeszcze potrafimy. Na nietrzeźwą głowę…

Ale do efektywnej zorganizowanej pracy w zasadzie się nie nadajemy. A pojedyncze próby władz rozwijania nauki, nanotechnologii, komunikacji, komputerów, budowy maszyn są pustym projektem i powodem do rozkradania budżetu. Albo po prostu PR. Nie mamy historycznych przesłanek ani do przełomów w nauce, ani do wysokich technologii.

Oto cztery tezy, z którymi w tej książce będziemy dyskutować. Autor będzie dowodził, że jeśli tak częściowo jest teraz, to wcale nie znaczy, że tak było zawsze i że inaczej być nie może.

Czytajcie, myślcie, dyskutujcie.