Po Kraju Ussuryjskim. Dersu Uzal

Książki słynnego podróżnika Władimira Kławdijewicza Arseńjewa (1872–1930) «Po Kraju Ussuryjskim» i «Dersu Uzal» miały trudną drogę do czytelnika. Pracę nad nimi przyszły znany etnograf, geograf, archeolog, antropolog i historyk, a wówczas podporucznik armii rosyjskiej, rozpoczął w 1906 roku: na czele ekspedycji w górzysty region Sichote-Aliń, w końcu miał możliwość spełnienia długo wyczekiwanych marzeń i zajął się badaniem Dalekiego Wschodu, któremu poświęcił całe dalsze życie. Biorąc za podstawę zapiski z dzienników podróżnych, Władimir Arseńjew przerobił je na fascynującą prozę przygodową, zachowującą zarówno świeżość bezpośrednich wrażeń, jak i prawdziwość relacji świadka. Kiedy, po wieloletniej pracy nad tekstami, książki były ostatecznie gotowe do publikacji, wybuchła rewolucja październikowa, która przez kilka lat uniemożliwiła wydanie... Od 1920 roku dzieła Arseńjewa zaczynają być publikowane w ojczyźnie, a już w 1924 roku w Berlinie przy udziale Fridtjofa Nansena ukazał się niemiecki przekład książek «Po Kraju Ussuryjskim» i «Dersu Uzal». Szczególną popularność książkom przyniosły ekranizacje – z 1961 roku («Dersu Uzal», reżyser Agassi Babajan) i szczególnie oskarowy film z 1975 roku («Dersu Uzal», reżyser Akira Kurosawa).