Pułapka diagnozy. O psychoterapeutach, którzy wymyślają coraz więcej chorób i coraz mniej pomagają ludziom

Czy naprawdę każdy, kto idzie na wizytę do psychoterapeuty, jest chorym człowiekiem? A może po prostu potrzebuje zawodowej pomocy w kryzysie życiowym? Podczas wizyty u psychoterapeuty człowiek może dowiedzieć się o sobie rzeczy, o których wcześniej nie miał najmniejszego pojęcia. Na przykład, że przejawia słabość charakteru, od której należy się uwolnić; że nie ma zdolności do przywiązania, przez co nie może znaleźć szczęścia w relacjach; że rozwija się u niego zaburzenie dwubiegunowe – lub jeszcze jakieś inne – zaburzenie. Innymi słowy, niektóre powszechne problemy psychologiczne są ogłaszane jako warte terapii, a co za tym idzie, wymagają leczenia – i często leczenia farmakologicznego. Michaël Mari zauważa, że kontrola państwowa zmieniła psychoterapię. Aby móc towarzyszyć ludziom z zwykłymi problemami lub w sytuacjach kryzysowych, teraz trzeba wystawić „choremu” diagnozę i określić system leczenia, który ma gwarantować wynik.