Minione i myśli. Emigracja

Minione i myśli — autobiograficzna kronika, uznawana przez literaturoznawców i historyków krajowej prozy za główne dzieło autora i jedno z kluczowych dzieł literackich XIX wieku w gatunku pamiętnikarskim. Książka ta zawiera piątą i szóstą część Minionych i myśli, poświęconych życiu Hercena po wyjeździe z Rosji — najpierw we Francji, potem we Włoszech, znów we Francji, a w końcu w Anglii, która na długo miała stać się dla autora nową ojczyzną. Anglii, w której stolicy tliły się polityczne namiętności, bowiem osiedlili się tam przymusowo polityczni emigranci dosłownie wszystkich wyobrażalnych stopni radykalizmu oraz wszystkich możliwych nauk i systemów z wielu europejskich krajów... Element pamiętnikarski przeplata się z żywymi obrazami życia politycznego Zachodniej Europy burzliwego połowy XIX wieku, filozoficznymi interludiami, szkicami i artykułami.