Kludż. Przypadkowe urządzenie ludzkiego mózgu i jak to uczyniło nas tymi, którymi jesteśmy

Człowiek przyzwyczaił się myśleć o sobie jak o zwieńczeniu stworzenia, swoje mocne strony – normą, a słabości – odchyleniem. Podejście autora jest zasadniczo inne: od początku jesteśmy niedoskonali; nasz mózg, podobnie jak ciało, w trakcie ewolucji formował się dość przypadkowo, z „materiałów podręcznych” natury i stanowi tak zwany kludż – absurdalne, niezgrabne, ale zdumiewająco efektywne rozwiązanie problemu. Pojęcie kludża rzuca światło na ważne aspekty naszego życia i wyjaśnia wiele problemów, z którymi się zmagamy. Wnioski autora są optymistyczne: mając odpowiednie zrozumienie proporcji sił i słabości ludzkiego umysłu, uzyskujemy możliwość pomocy nie tylko sobie, ale i społeczeństwu.