Przy wspomnieniu imienia Jewgienija Leonowa przed oczami od razu pojawia się jego dobrodeczne, uśmiechnięte oblicze i przychodzą na myśl postacie, które zagrał w filmach «Pasiasty rejs», «Zygzak szczęścia», «Białoruski dworzec», «Starszy syn», «Dżentelmeni szczęścia», «Zwykłe cud», «Jesienny maraton», «Kin-dza-dza» i innych. Niezwykle wesoły, serdeczny, radosny człowiek, E. Leonow niezmiennie podnosił kinowidzom nastrój, napełniał ich optymizmem, ładował kreatywną energią. A w życiu był człowiekiem zamyślonym, skłonnym do refleksji, samorefleksji. W swojej książce opowiada o sobie, o swojej pracy w kinie i teatrach, o przyjaciołach i kolegach z branży – E. Urbanskim, O. Basilašvili, A. Papnowie, A. Gonczarowie, M. Janšinie, M. Zacharowie, G. Danelii… Przeczytawszy jego «Listy do syna», iskrzące się humorem, dobrocią i jednocześnie dość poważne, można zrozumieć, jak wychowywać dzieci, aby stały się godnymi ludźmi.