Dobrowolny więzień. Historia człowieka, który trafił do Auschwitz

«...Czasami wydaje się, że nic nowego na temat Holokaustu nie można już odkryć, ale książka Jacka Fairweathera udowadnia przeciwnie» — z recenzji magazynu The Spectator. Latem 1940 roku, po tym jak naziści zajęli Polskę, uczestnik ruchu oporu Witold Pilecki przyjął zadanie dowiedzieć się o losie tysięcy ludzi w nowym obozie koncentracyjnym na granicy Rzeszy. Jego misja polegała na zbieraniu i przekazywaniu informacji na wolność oraz organizowaniu armii do powstania. Obóz nazywał się Auschwitz. Teraz wydaje się nie do pomyślenia, że do 1943 roku prawie nikt nie wiedział, co to za miejsce. Dopiero stając się dobrowolnym więźniem, Witold zrozumiał jego prawdziwe przeznaczenie. W ciągu dwóch i pół roku Pilecki stworzył sieć podziemną, która potajemnie przekazywała z obozu świadectwa nazistowskich zbrodni. W swoich raportach wzywał sojuszników do użycia sił w celu wyzwolenia obozu, jednak na wolności do końca go nie rozumiano: trudno było w to uwierzyć. Wtedy jakimś cudem Witold zbudował nadajnik radiowy i zaczął dubbingować wiadomości głosem. Później Pilecki zorganizował ucieczkę. Osobiście przedstawił wojskowym tzw. «Raport Pileckiego».