Sztuka wojny. Dao de jing

«Sztuka wojny. Dao de jing» — to książka o strategii, zarządzaniu i starożytnej filozofii chińskiej. W jednym wydaniu połączono dwa kluczowe traktaty myśli wschodniej: Sun Tzu formułuje zasady prowadzenia wojny i obliczania sił, a Laozi odnosi się do idei Dao, niedziałania i wewnętrznej miary. Taki zbiór wybiera się, gdy potrzebne jest bezpośrednie zapoznanie się z klasycznymi źródłami, które przez wieki wpływały na wyobrażenia o władzy, decyzjach, dyscyplinie i relacji siły do elastyczności.

Zbiór łączy dwa różne, ale w dużej mierze pokrywające się spojrzenia na działanie i wybór. W «Sztuce wojny» Sun Tzu mówi o strategii, taktyce, obliczeniach, roli dowódcy, znajomości siebie i przeciwnika, wyborze czasu i terenu, dyscyplinie oraz kosztach konfliktu zbrojnego. Dla niego zwycięstwo nie jest związane z naporem za wszelką cenę, ale z dokładną oceną okoliczności i umiejętnością unikania zbędnych strat.

«Dao de jing» Laozi odnosi się do filozofii i tradycji taoistycznej. W książce zebrano aforyczne i poetyckie fragmenty o Drodze i Cnotach, miękkiej sile, naturalnym biegu rzeczy i niedziałaniu. Obok traktatu o sztuce wojennej ten tekst nadaje inny kąt widzenia: nie presja, a miara; nie bezpośrednie przymuszenie, a dostosowanie do porządku świata.