Bohaterowie i bohaterki. Egeria. Magiczne opowieści

W zbiorze prozy artystycznej Pawła Muratowa (1881–1950) — historyka sztuki, historyka, eseisty, tłumacza, przede wszystkim znanego współczesnemu czytelnikowi dzięki trzem tomom «Obrazów Włoch» — znalazły się teksty napisane w latach 1915–1925, najbardziej napiętej dekady w biografii Muratowa. Okres ten obejmował służbę wojskową w twierdzy Sewastopol, życie w radzieckiej Moskwie oraz emigrację do Berlina i Rzymu. Proza Muratowa opiera się na przecięciach i interpretacjach różnorodnych wpływów — włoskich nowel renesansowych, prozy Puszkina, angielskiej eseistyki XIX wieku, niemieckich romantyków, francuskich symbolistów. Akcja cyklu opowiadań «Bohaterowie i bohaterki» rozgrywa się w różnych epokach i w różnych krajach; bardziej niż rekonstrukcje historyczne, Muratowa interesują refleksje o człowieku w kontekście historycznym, o wzajemnych powiązaniach wydarzeń i tradycji. W «Magicznych opowieściach» badane są fantastyczne elementy współczesności. Wreszcie, du roman «Egeria», napisany z perspektywy fikcyjnego włoskiego grawera XVIII wieku, ucznia Piranesiego, łączy awanturniczą fabułę z osobliwą kroniką kształtowania się artysty. Wydanie jest wzbogacone obszernym komentarzem historyczno­literackim oraz artykułem filologa Wsiewołoda Zielczenki.