PAZOLINI. Jak klasyczna sztuka ukształtowała geniusza kina

«Sztuka budzi tajemnicę, bez której świat by nie istniał». — René Magritte

Każdy zna Pazoliniego-innowatora, Pazoliniego-mistrza kadru, w końcu Pazoliniego-buntownika, i tym bardziej interesujące jest spojrzenie na postać wielkiego reżysera jako znawcy malarstwa i miłośnika klasycznej sztuki.

Sceny, kompozycje, granice kadru, kąty, tła, światło i dekoracje — wszędzie w jego filmach czuć wpływ wielowiekowej kultury wizualnej: «Młodzieniec z koszem owoców» Caravaggia, «Ostatnia wieczerza» Leonarda da Vinci, freski Giotta — wszystkie one znalazły swoje odbicie w kadrach włoskiego reżysera.

Dowiesz się tego, o czym milczą standardowe biografie:

• Jak eleganckie proporcje manieryzmu łączyły się z brutalną rzeczywistością w «Akcatone»?

• «Teorema» i obrazy Francisa Bacona: czy współczesna sztuka uratuje świat?

• Jak rozumiał «Dekameron» Boccaccio, a jak — Pazolini? (Spoiler: to dwa różne teksty.)

• Do twórczości jakich artystów reżyser sięgał podczas pracy nad «Serem owczym»?

• Jak Caravaggio wpłynął na wizualny język wczesnego Pazoliniego?