O ścianę grochu

W centrum — codzienne życie ze wszystkimi jego frazesami, niezręcznościami, modnymi słówkami i drobnymi absurdami. «O ścianę grochu» jest skonstruowana jako ironiczny zbiór obserwacji, gdzie zwykłe epizody z komunikacji stają się powodem, by spojrzeć na znane rzeczy nieco uważniej. Autor pisze o tym, jak zmienia się język, jak ludzie zachowują się w pracy i w prywatnej korespondencji, jak są zorganizowane nowoczesne formy komunikacji i dlaczego wiele sytuacji wydaje się jednocześnie zabawnych i męczących.