Zarysy metodologii gry na wiolonczeli

Autorem tego wydania jest A. V. Brown (1899–1980) — jeden z wybitnych wykonawców i pedagogów, uczeń G. Beckera (w Berlinie) i A. A. Brandukowa (w Konserwatorium Moskiewskim), który wychował plejadę utalentowanych wiolonczelistów. «Zarysy metodologii gry na wiolonczeli» zostały po raz pierwszy opublikowane w 1967 roku przez wydawnictwo «Muzyka» pod redakcją znanego teoretyka i pedagoga D. A. Bluma. Obecnie książka, która stała się bibliograficzną rzadkością, jest poszukiwana przez wielu muzyków. Niezaprzeczalna jej wartość polega na tym, że zawiera uogólniony wykonawczy i pedagogiczny doświadczenie takich wybitnych mistrzów, jak K. Dawydow, P. Casals, A. Brandukow, B. Struve, K. Mostras, G. Becker i inni.

Książka daje powód do sporów i dyskusji, pobudza muzyków do większego myślenia, analizowania, zagłębiania się w tę dziedzinę, która jest podstawą ich działalności życiowej.

Wydanie jest adresowane przede wszystkim do tych wiolonczelistów — pedagogów i uczniów, — którzy dążą do zrozumienia procesu technicznego opanowania instrumentu i znalezienia najkrótszych dróg rozwoju umiejętności praktycznych.

SPIS TREŚCI:

• Przedmowa
• Rozdział 1. Wydobywanie dźwięku na instrumentach smyczkowych. Siedzenie i trzymanie wiolonczeli
• Rozdział 2. Prawa ręka. Trzymanie i prowadzenie smyczka. Przejścia z struny na strunę. Zmiana smyczka. Szturcha. Akordy
• Rozdział 3. Lewa ręka. Pozycja i ułożenie. Ruch po gryfie. Ustawienie. Podwójne nuty. Flażolety. Wibracja
• Rozdział 4. Applikatura i intonacja
• Podsumowanie
• Bibliografia