Triumf Minerwy: od mitu do logosu. Andrea Palladio, masoni i wolna wola

W szesnastym wieku włoskie miasto Vicenza stało się miejscem starcia idei, które określiły oblicze świata na stulecia naprzód. Michael Trevor Coughlin w swojej dowcipnej i głębokiej pracy, badając architekturę Andrea Palladia, pokazuje, że to właśnie w tej atmosferze filozoficznego i politycznego przeciwstawienia narodził się ruch masonerii, a sama architektura stała się poetyckim językiem, pozwalającym nie tylko wyrazić piękno i mistrzostwo, ale również afirmować idee o wolnej woli, pierwszeństwie miłości i dążeniu do boskości — jako jedynych wyznacznikach na drodze doskonalenia człowieka. W ikono-graficznej obrazowości nowy głos zyskuje archetypowa figura Minerwy Pallady, oznaczająca rozsądek, ale nie przyziemne makiawelistyczne osądzenie korzyści, a platońskie rozsądzenie wieczności, wymagające od człowieka niezmiennego pozostawania w «Teraz», jedynym prawdziwym czasie.