Szanghaj

Powieść «Szanghaj» — jedno z głównych dzieł modernistycznych literatury japońskiej. W niej Riichi Yokomitsu zastosował wszystkie swoje teoretyczne i praktyczne dorobki.

W książce opowiedziano o Japończykach żyjących w zagranicznym osiedlu w Szanghaju (żył on według własnych praw i miał szczególny status prawny) przed Incydentem 30 maja 1925 roku (wtedy policja otworzyła ogień do chińskich demonstrantów, protestujących przeciwko dominacji obcych w rozdzieranej na części młodej Chińskiej Republice). 

Riichi Yokomitsu nie jest tak dobrze znany w Rosji jak jego znani współcześni — Ryūnosuke Akutagawa, Jun'ichirō Tanizaki, Yasunari Kawabata. A jednak w latach 20–30 XX wieku był uważany w Japonii za prozaika numer jeden, «króla nowoczesnej powieści», a niektórzy współcześni nazywali go nawet boskością literacką.

Akcja jego najsłynniejszej powieści «Szanghaj» rozgrywa się w chińskim Szanghaju, w przeddzień Rewolucji 1925–1927. W tym niebezpiecznym czasie Szanghaj czarował i przyciągał awanturników z każdego zakątka ziemi — Japończyków, Anglików, Amerykanów, Francuzów, Hindusów, rosyjskich monarchistów, którzy uciekli z Rosji. Wśród postaci powieści — komuniści i marksisti, kosmopolici i patrioci, bandyci, buntownicy i kaci. W wrzącym kotle tego wschodniego Babilonu handlują i okradają, ucztują i głodują, kochają i zabijają. Tutaj może zdarzyć się wszystko — i się zdarza...