W poszukiwaniu środków do życia

Karl Polanyi – jeden z najbardziej oryginalnych myślicieli ekonomicznych XX wieku, którego idee wciąż nie utraciły na ostrości. „W poszukiwaniu środków do życia” – jego ostatnia, w pewnym sensie podsumowująca praca, opublikowana pośmiertnie: w niej zbiera w całość dziesięciolecia badań w dziedzinie historii gospodarczej i antropologii. W centrum książki – fundamentalna teza: gospodarka nie jest autonomiczną sferą, podporządkowaną uniwersalnym prawom rynku, lecz zawsze zakorzenioną w relacjach społecznych, politycznych i kulturowych. Śledząc historię instytucji gospodarczych od starożytnej Mezopotamii i archaicznej Grecji do kapitalizmu XIX wieku, Polanyi pokazuje, że samoregulujący się rynek – to nie wieczna oczywistość, lecz historycznie uwarunkowany i wewnętrznie niestabilny eksperyment. Przez większą część ludzkiej historii rozdzielanie zasobów odbywało się innymi sposobami – poprzez wzajemność i redystrybucję, a nie przez mechanizm cenowy. Książka stawia wyzwanie podstawowym założeniom ekonomii neoklasycznej i proponuje zasadniczo inny język do opisu życia gospodarczego – język, którego znaczenie rośnie w obliczu kryzysów współczesnego globalnego rynku.