Encyklopedia lekkomyślności: Delikatna sztuka nieważności życia

Jasne ubrania, błyszczący śmiech, ulotne piękno i niekończąca się pogoń za chwilową przyjemnością – każdy z nas zna lekkomyślność. Potępiana i uwielbiana, była wiernym towarzyszem człowieka od starożytności po czasy współczesne. Kościół katolicki widział w niej śmiertelny grzech, odciągający od myśli o zbawieniu, a wielcy filozofowie – Wolter, Montaigne – boski dar, ratujący od strachu i rozpaczy. Wreszcie, odcień lekkomyślności wyróżnia chyba każdą ikonę stylu, którą czcimy po dziś dzień, od Twiggy po Brigitte Bardot.

Zanurzając się w galantne zabawy XVIII wieku, dowiesz się, jak arystokracja wyniosła lekkomyślność do rangi sztuki życia, a malarstwo Watteau i Fragonarda uwielbiało jej zmysłową grację. Dlaczego tradycyjnie uważano ją za „kobieca” cechę i jak z nią walczyła moralność rewolucyjna? Wpływowy historyk emocji i codzienności Sabine Melchior-Bonnet mistrzowsko pokazuje, jak pragnienie zabawy, elegancji i kokieterii nie tylko przetrwało wojny i rewolucje, ale stało się nieodłączną częścią współczesnego świata, w którym króluje kult konsumpcji i chwilowej przyjemności. To głębokie badanie o tym, jak ludzkość uczyła się balansować między marnością istnienia a pragnieniem szczęścia – i o tym, jak bronić swojego osobistego prawa do małych radości.