Na początku lat 70. XX wieku na zjeździe latynoamerykańskich pisarzy pojawił się pomysł, aby napisać serię książek "Ojcowie ojczyzny" o dyktatorach Ameryki Łacińskiej. Wielu autorów z entuzjazmem przyjęło to wyzwanie, a w ramach tego projektu Márquez napisał swoją "Jesień patriarchy", ukazując w niej zbiorowy obraz dyktatora, a Mario Vargas Llosa przedstawił szerszej publiczności powieść "Niewierny, czyli Święto Kozła", poświęconą nieszczęsnemu dominikańskiemu tyranowi Trujillo, który zyskał przydomek Kozła z powodu swojego straszliwego zmysłu przyjemności.
Prawie wszyscy bohaterowie "Święta Kozła" to rzeczywiste postacie: towarzysze, ofiary i mordercy Trujillo. Vargas Llosa zebrał ogromną ilość materiału dokumentalnego, zanim zabrał się za pisanie powieści, odwiedził Dominikanę, przeprowadzał wywiady ze świadkami, a w końcu przystąpił do swojego romanu-badania, w którym podjął próbę odpowiedzi na dręczące go pytanie: na czym polega magia paraliżującego wpływu osobowości dyktatora? Jakie luki w duszach ludzi wypełnia tyran, że nie tylko bez oporu, ale i z zachwytem podporządkowują się jego nieludzkim rozkazom?