Digha-nikaya (Zbiór Długich Nauczek)

Digha-nikaya («Zbiór Długich Nauczek») jest pierwszym zbiorem palińskiej Suttapitaki, który zawiera głównie najstarsze teksty buddyjskie. Są one ważne dla badania problemów związanych z powstaniem i wczesnym etapem rozwoju buddyzmu oraz zawierają cenne dane o pierwotnej historii tej religii.

W zbiorze znajduje się 34 sutt (sankryt. sutry), podzielonych na trzy części (vaggas). W «Silakkhandha-vaggas» («Część o moralności», sutt 1‒13) traktowane są pytania dotyczące buddyjskiej moralności; w «Mahavagga» («Wielka część», sutt 14‒23) znalazły się przede wszystkim sutty, zaczynające się od słowa «maha», oznaczającego «wielki», «ogromny»; część «Patika-vagga» («Część, [otwierająca się sutrą] o Patice») nosi nazwę od sutty, od której zaczyna się. Do najważniejszych sutt tego zabytku należy «Mahaparinibbana-sutta», w której opisano ostatnie dni i odejście Buddy do nirwany; «Singhalavada-sutta», w której Buddha omawia etykę i praktyki buddyzmu ze swoimi zwolennikami; «Samanñaphala-sutta»; «Brahmajala-sutta», która opisuje i porównuje sądy Buddy oraz innych indyjskich mędrców dotyczące kwestii istnienia.

Unikalność przekładu A.Я. Syrekina polega na tym, że jest to jedyny naukowy, komentowany przekład całego zbioru tekstów buddyjskiego kanonu terawady z pali na język rosyjski. Pełen przekład wszystkich 34 sutt Digha-nikayi publikowany jest po raz pierwszy. Przekładowi towarzyszą wstępne artykuły, komentarze, bibliografia i indeks rzeczowo-osobowy.