Dom, w którym mnie nie ma. Historia o wewnętrznej ciszy, obcych oczekiwaniach i wyborze własnej drogi

Leona żyje w idealnych dekoracjach: udany mąż, piękny dom, «właściwa» przyszłość. Od dzieciństwa uczono ją, by była wygodna i wybierała to, co zatwierdzą inni, dlatego własne pragnienia pozostały w odległej przeszłości. Marzenie o zostaniu lekarzem i pomaganiu ciężko chorym dzieciom porzuciła jako «zbyt niebezpieczne» i «nieodpowiednie». Lata posłuszeństwa prowadzą do apatii i depresji. Kiedy tabletki przestają pomagać, Leona wyjeżdża do tybetańskiego klasztoru w próbie, aby usłyszeć siebie. Podczas niebezpiecznej wspinaczki w góry, stawiając krok z plecakiem wypełnionym rozgrzanymi kamieniami, które symbolizują stłumione lęki i urazy, ostatecznie zdaje sobie sprawę, że z takim bagażem nie można ani wrócić, ani iść dalej.

Czy wystarczy jej siły, by się nie załamać? I czy klasztorne posłuszeństwo nie stanie się nową klatką, z której znów będzie chciała uciec?