Uczę się być mamą

Rodzina Nikitinskich przez pół wieku obrosła legendami i etykietami: „innowacyjni pedagodzy”, „autorzy systemu nietradycyjnego wychowania”, „rodzice – profesjonaliści” itp. Książka Nikitiny burzy ten stereotyp. Jest jak desperacka próba przedostania się do żywych ludzi i pokazania, że wszyscy jesteśmy – zarówno „znani”, jak i „zwykli” – równi i interesujący dla siebie tylko poprzez „wyróżnianie siebie jako człowieka” (Dostojewski). Właśnie tym, według autorki, możemy być bliscy i potrzebni naszym dzieciom.