Pole matki

Chłopak Suwankul i dziewczyna Tolgonaj przysięgają dzielić się szczęściem i niedolą po równo. Robią wszystko razem: pracują na rodzinnym polu, wychowują ukochanych chłopców, budują dom cegła po cegle. Wojna wyciąga z kobiety swoją krwawą daninę, mieli mężczyzn Tolgonaj w żarna historycznych wydarzeń. Tolgonaj cierpi, wylewa na pole rozpacz i ból, ale znajduje siłę, by żyć dalej w pracy, uczciwości, troskach babci. Raz uratowała przed śmiercią malucha, ledwie sama nie umierając: zaniosła go na rękach do lekarza przez lodowatą rzekę. Czasami Tolgonaj zwraca się do pola, pyta, jak dotrzeć do serca każdego człowieka? Pole odpowiada: «Jesteś — Człowiekiem. Jesteś ponad wszystkimi, jesteś mądrzejszy od wszystkich! Jesteś — Człowiekiem! Powiedz!».

W składzie zbioru są także dwie nowele autora: «Wczesne żurawie» i «Żegnaj, Gulsery».