Gorzki cukier

Galicja, 1853 rok. Najdeszczowsza zima w historii zniszczyła plony, a wśród ludności zaczyna się wyniszczająca epidemia cholery. Rozpaczliwi Galicjanie, marzący o lepszej przyszłości dla siebie i swoich rodzin, postanawiają opuścić swoje rodzinne strony i wyruszyć na Kubę, aby dorobić na plantacjach cukrowych. Ale ta podróż niesie ze sobą takie próby, których ich prostoduszne umysły nie byłyby w stanie nawet wyobrazić.
To prawdziwa historia siedemnastu setek młodzieńców, którzy wyruszyli na Kubę w poszukiwaniu pracy i znaleźli się w niewoli z woli Urbano Feijoo de Sotomayora, Galicjanina, który osiedlił się na wyspie.

«Bibiana Candia zdołała przywrócić z zapomnienia historię Galicjan, którzy zostali zamienieni w niewolników na Kubie w XIX wieku. Za jej pięknym prozą słychać głos wszystkich tych, którzy wyruszyli w tę podróż, nie wiedząc, co ich czeka po drugiej stronie». — Rebeka García Nieto