Życie gospodarcze rodziny w starożytnym Rzymie

Historia rzymskiej rodziny rozpatrywana jest przez pryzmat podejścia cywilizacyjnego, w którym rodzina, podstawowa komórka społeczno-ekonomiczna starożytnego rzymskiego społeczeństwa, i jej głowa stają się centrum rzymskiej historii. W monografii badany jest szeroki krąg źródeł pisanych, epigraficznych i archeologicznych. Życie gospodarcze rodziny oraz jej struktura są śledzone od III wieku p.n.e. do epoki upadku republiki pod koniec I wieku p.n.e. Jej ewolucja jest ściśle związana z procesami zachodzącymi w rzymskiej wspólnocie obywatelskiej oraz zmianami w politycznym systemie starożytnego Rzymu. Ukazana została dynamika rozwoju, rozkwitu i kryzysu rodziny arystokracji senatorskiej i ekwitańskiej oraz wspólnoty miejskiej w sferze działalności gospodarczej. Autor uzasadniono dochodzi do wniosku, że rozkwit rzymskiej wspólnoty obywatelskiej jest związany z rozkwitem rodziny rzymskiej arystokracji, a kryzys ekonomicznych aspektów życia rodziny miał bezpośredni wpływ na kryzys wspólnoty obywatelskiej i upadek republiki w Rzymie. Monografia poświęcona jest wybitnym krajowym badaczom antyku W. I. Kuziścinowi i E.M. Sztajermanowi, których fundamentalne badania są wciąż aktualne.

Książka adresowana jest nie tylko do badaczy antyku, ale także do wszystkich interesujących się epoką starożytnego Rzymu.