Historia koloru (komplet 6 książek)

Komplet «Historia koloru» zawiera następujące książki:
«Biały. Historia koloru»
Francuski mediewista Michel Pasturo zadaje pytanie, jak w różnych czasach postrzegano kolor biały: czy był on synonimem bezbarwności? Czy miał jednoznacznie pozytywną konotację? W książce przedstawiane są różne aspekty białego, jego ewolucja od... koloru religijnego kultu (odpowiednika sakralnego) i monarchii do aktywnego wprowadzenia białego w sporty i medycynę we współczesnej historii, a także w postrzeganie higieny do dziś. Pasturo szczególną uwagę poświęca dualizmowi i powiązaniu biały-czarny oraz biały-czerwony, gdzie te kolory stają się przeciwieństwami. To badanie rzuca światło na zmienną symbolikę białego i na jego rolę w różnych kontekstach historycznych od czasów starożytnych do współczesnych.

«Czarny. Historia koloru»
Tym razem w centrum uwagi Pasturo znajduje się jeden z najbardziej tajemniczych i kontrowersyjnych kolorów z dość skomplikowaną historią — czarny. Autor prowadzi prawdziwe śledztwo w sprawie przygód, a niekiedy i nieszczęść koloru czarnego w zachodnioeuropejskiej kulturze. Kolor pierwotnej ciemności, Czarnej śmierci i Czarnego rycerza, w średniowieczu zagościł na szatach mnichów, wkrótce dominował w protestanckiej garderobie, stał się ulubionym kolorem prawników i przedsiębiorców, w epoce romantyzmu okazał się nieodłącznym znakiem melancholijnych szat, a później marką elegancji i luksusu oraz jednocześnie nieodzownym atrybutem codziennego życia mieszczanina.
«Zielony. Historia koloru»
Aż do XIX wieku ten kolor był jednym z najtrudniejszych do wyprodukowania i utrwalenia: chemicznie nietrwały, przez długie wieki kojarzył się ze wszystkim, co zmienne, nietrwałe, ulotne: dzieciństwem, miłością, nadzieją, szczęściem, grą, przypadkiem, pieniędzmi. Tylko romantycy dostrzegli jego bliski związek z naturą, co pozostaje aktualne do dziś, kiedy zielony, teraz kolor zdrowia, wolności i nadziei, otrzymał wysoką misję ratowania planety.
«Czerwony. Historia koloru»
Szlachetny i majestatyczny, pełen życia, energetyczny, a nawet agresywny, czerwony był pierwszym kolorem, który człowiek nauczył się wytwarzać i rozdzielać na odcienie. Do niedawna był on najbardziej poszukiwanym i zajmował najwyższą pozycję w hierarchii kolorów. Dlaczego uważa się, że czerwone wino orzeźwia bardziej niż białe? Czerwone mięso jest bardziej odżywcze? Czerwona szminka lepiej niż inne odcienie zdobi kobietę? Czerwone samochody — przypomnijmy sobie «ferrari» i «maserati» — są szybsze od innych, a w sporcie, jak głosi legenda, zawodnicy w czerwonych koszulkach moralnie tłumią przeciwników, dlatego ich drużyna rzadziej przegrywa? Francuski historyk M. Pasturo stara się odpowiedzieć na te i inne pytania, zbadać, skąd taka bezwarunkowa wiara w potężny czerwony kolor, i znaleźć powody jego stopniowego znikania z naszej codzienności.
«Żółty. Historia koloru»
Książka poświęcona jest żółtemu kolorowi, który w niewielkim stopniu obecny jest w codziennym życiu współczesnej Europy i skromnie reprezentowany w oficjalnej symbolice. Jednak tak nie zawsze było. Ludzie przeszłości widzieli w nim święty kolor — kolor światła, ciepła, bogactwa i dobrobytu. Grecy i Rzymianie nadawali mu szczególne miejsce w obrzędach religijnych, a Celtowie i Germanie łączyli go z bogactwem i nieśmiertelnością. Obniżenie statusu żółtego koloru miało miejsce w średniowieczu. Z jednej strony stał się kolorem gorzkiej żółci i demonicznej siarki — znakiem kłamstwa, skąpstwa, czasem nawet choroby i szaleństwa. Z drugiej strony istnieje i dobry żółty: złoto, miedź i dojrzałe kłosy — znak władzy, radości, obfitości. Temu i innym semantycznym metamorfozom żółtego koloru poświęcona jest książka.
«Niebieski. Historia koloru»
Badanie francuskiego historyka jest poświęcone refleksji nad historią relacji Europejczyków z niebieskim kolorem, kryjącym w sobie wiele zagadek i niespodzianek. Z tej książki czytelnik dowie się, jakie wartości społeczne, moralne, artystyczne i religijne były z nim związane w różnym czasie, a także jakie są jego perspektywy w przyszłości.