«Podstawowe pojęcia filozofii antycznej» Martina Heideggera (1926) stały się punktem zwrotnym jego twórczości i oznaczają jego całkowite odejście od tradycji scholastycznej filozofii tomizmu i neotomizmu, będących oficjalną doktryną Kościoła rzymskokatolickiego od 1879 do 1962 roku. Największy filozof XX wieku w dosłownym sensie uwalnia filozofię antyczną od późniejszych dróg średniowiecznego katolickiego wykładni. Epokowe dzieło,
które w całości poddaje rewizji platonizm i arystotelizm, według Heideggera, jest do dzisiaj błędnie rozumiane. Tłumaczenie zostało wykonane przez Włodzimierza Tkaczenkę-Gildebrandta. Główny tekst towarzyszą posłowia (notatki z wykładów) utalentowanych uczniów Martina Heideggera — Hermana Mörchena i Waltera Bröckera, którzy wspaniale oświetlają teorię filozofii antycznej swojego mistrza i nauczyciela.
Książka jest przeznaczona dla szerokiego kręgu czytelników i może służyć jako podręcznik do filozofii antycznej dla studentów wydziałów filozoficznych rosyjskich uniwersytetów.
Bestsellery
