Cześć, chłopczyku Bananie!

Książka Jurija Czernawskiego - kompozytora, którego muzyka określiła najbardziej modny dźwięk radzieckich lat 80. Piosenka „Cześć, chłopczyku Bananie” z ścieżki dźwiękowej do „Assy” Sokołowa - to jego najsłynniejsza piosenka w kinie. Niewielu producentom-hitamakerom udało się stworzyć własny wszechświat, podobny do „Gwiezdnych Wojen” lub „Stranger Things”. W radzieckiej i rosyjskiej muzyce Jurij Czernawski był kimś w rodzaju Briana Eno. Nie świadczył usług producenckich, wtłaczał artystów w swoje awantury. Dla wiecznego muszkietera Michaiła Bojarskiego wymyślił syntezatorowe „Kino Księżycowe”. Filmy Georgija Jungwalda-Chilkiewicza „Wyżej tęczy” i „Sezon cudów” Czernawski wyniósł na zasadniczo nowy poziom, dzięki eksperymentom z jazz-rockiem i elektrofunkem. Młody wokalista „Kruiza” Włodzimierz Presniakow podjął się improwizacji a la Al Jarreau, a ukochana przez wszystkich Alla Pugaczowa otworzyła „Białe drzwi” do muzyki filmowej w duchu hollywoodzkiej fantastyki.