Życie między wierszami: Książki, listy, dzienniki i losy kobiet

Dziewczynki i kobiety Złotego Wieku znajdowały i traciły siebie w książkach. Czytanie było nauką i zabawą, dyscypliną i wyzwoleniem, intelektualną przyjemnością i inspiracją do twórczości, eskapizmem i sposobem na spędzanie czasu z rodziną. Jak czytanie stało się kulturowym stylem życia, a powieść „Małe kobiety” – rytuałem dorastania dla całego pokolenia dziewcząt? Dlaczego biblioteki były postrzegane jako symbol wolności? Jak miłość do literatury budziła ambicje i wyobraźnię? Filolog klasyczny Edith Hamilton i lekarka Alice Hamilton dorastały otoczone książkami. Religia rodziny Marty Cary Thomas zabraniała czytania, jednak książki stały się jej główną pasją – jej największą przyjemnością i pokusą. Afroamerykanka Ida Bell Wells urodziła się w niewoli, a umiejętność posługiwania się słowami stała się jej przepustką do świata jako nauczycielki i dziennikarki. Historyczka i specjalistka w dziedzinie badań nad płciami Barbara Ziherman proponuje nowe spojrzenie na księgarską i intelektualną kulturę Złotego Wieku oraz na niezwykłe kobiety, które ją tworzyły. W swojej pracy Ziherman dogłębnie bada rolę literatury w losach kobiet końca XIX – początku XX wieku – ich edukację, czas wolny, krąg czytelniczy. Uczęszczały do czytelni dla kobiet i je otwierały, organizowały kluby literackie i dzięki książkom odnajdywały siebie – jako intelektualistki i nauczycielki, badaczki i reformatorzy społeczni, zmieniający świat.