Życie między wierszami: Książki, listy, dzienniki i losy kobiet

Dziewczynki i kobiety Złotego Wieku znajdowały i traciły siebie w książkach. Czytanie było nauką i zabawą, dyscypliną i uwolnieniem, intelektualną przyjemnością i inspiracją do twórczości, eskapizmem i sposobem spędzania czasu z rodziną. Jak czytanie stało się kulturowym stylem życia, a... powieść «Małe kobiety» — rytuałem dorastania dla całego pokolenia dziewcząt nastolatków? Dlaczego biblioteki postrzegano jako symbol wolności? Jak miłość do literatury budziła ambicje i wyobraźnię? Filolog klasyczny Edith Hamilton i lekarz Alice Hamilton dorastały w otoczeniu książek. Religia rodziny Marty Cary Thomas zabraniała czytania, jednak książki stały się jej główną pasją — jej największą przyjemnością i pokusą. Afroamerykanka Ida Bell Wells urodziła się w niewoli, a umiejętność posługiwania się słowem stała się jej przepustką do świata jako nauczycielki i dziennikarki. Historyk i specjalistka w dziedzinie badań genderowych Barbara Ziherman oferuje nowe spojrzenie na książkową i intelektualną kulturę Złotego Wieku oraz na niezwykłe kobiety, które ją tworzyły. W swojej pracy Ziherman głęboko bada rolę literatury w losach kobiet końca XIX wieku i początku XX wieku — ich edukację, czas wolny, krąg czytelniczy. Chodziły do czytelni dla kobiet i je otwierały, organizowały kółka literackie i dzięki książkom odnalazły siebie — jako intelektualistki i pedagogi, badaczki i reformatorzy społeczni, zmieniające świat.