Jak myśleć o przyszłości, nie zatracając siebie? Ta książka jest o człowieku, który szuka sensu w erze cyfrowego przyspieszenia i technokulturowej nadmiarowości.
Wytycza w niej filozoficzną ścieżkę od abstrakcyjnej przyszłości – megapolis cyberpunkowych, cyfrowych archiwów, nowych mitów – do osobistego, egzystencjalnego doświadczenia.
Na styku estetyki, filozofii, urbanistyki i krytyki kulturowej rodzi się szczególny styl myślenia: poprzez obrazy miast, fragmenty pamięci, kody maszyn i poezję jako sposób ratunku.
Ta książka to refleksja o człowieku, który chce „być” nawet w świecie, gdzie „być” stało się problemem.