Bezzasadny

«To tak, jakby Lolita była nie nastolatką, o której marzy starszy mężczyzna, a chłopcem, którym opiekowałaby się i manipulowała kobieta w średnim wieku». «Cudowna przygoda, poświęcona dorosłości, i niesamowite wspomnienie o czasie i miejscu, które nie przypominają żadnych innych». «Kiedy... bohater wpada w zakazany romans, edukacja, której desperacko potrzebuje, towarzyszy jego seksualnemu przebudzeniu». Tak powieść Józefa Richter'a „Bezzasadny” odebrali amerykańscy czytelnicy. Oczywiście, docenili również «inteligencję emocjonalną», która wypełnia życie moskiewskiego «zaawansowanego» nastolatka – z jej półzakazanymi wystawami, niecenzurowanymi książkami i nieoficjalnymi koncertami sławnych bardów. A wielki poeta Bachyt Kenzheev, który również przeczytał powieść w języku angielskim, poczuł w niej niepowtarzalny smak minionego czasu, epokę przeczucia zmian – i potrafił to przekazać w błyskotliwym tłumaczeniu na rosyjski.