O świecie, którego już nie ma

W młodości Isroël-Jeszua Singer (1893-1943), syn i wnuk rabinów, zerwał, jak wielu w jego pokoleniu, z tradycyjnym światem i po długich latach wędrówek i ciężkiej pracy osiągnął literackie powołanie, stając się jednym z najpopularniejszych prozaików lat 1920-1930 w literaturze jidysz. Podczas II wojny światowej I.-J. Singer zaczął szukać dróg pogodzenia z własną przeszłością. Im bardziej złowieszcze wieści o losie polskich Żydów docierały do USA, tym silniej odczuwał tęsknotę za utraconym światem dzieciństwa. W 1943 roku Singer zaczął pisać wspomnienia "O świecie, którego już nie ma". Jednak niedawno rozpoczęta praca została przerwana nagłą śmiercią pisarza. Stosunkowo niewielki fragment został opublikowany już po śmierci pisarza.
Wspomnienia Singera to nie tylko porywająca i mistrzowsko napisana obraz życia w tradycyjnym miasteczku. Teraz, gdy dzieła I.-J. Singera zaczęły pojawiać się jedno po drugim w tłumaczeniach na język rosyjski, czytelnik znajdzie w tych wspomnieniach rozwinięty autokomentarz do twórczości jednego z najciekawszych prozaików żydowskich XX wieku.