Drugi tom "Historii Państwa Rosyjskiego. Okres ordyński" obejmuje okres od 1223 do 1462 roku.
"W biografii każdego kraju są rozdziały piękne, pieszczące narodową dumę, i brzydkie, które chce się zapomnieć lub zmitologizować.
Epoka mongolskiego panowania w historii Rosji - najbrzydsza. To ciężka rana historycznej pamięci: czasy upokorzenia, rozpadu, utraty własnej państwowości. Pisanie i czytanie o wydarzeniach XIII-XV wieku - zajęcie na początku dość depresyjne. Jednak stopniowo nastrój się zmienia. Proces zasklepiania ran, odrodzenia porusza i fascynuje.
Jest w tym coś z rosyjskiej bajki: Ruś umyto martwą wodą, a potem żywą - i ożyła, stała się silniejsza niż wcześniej. Tataro-mongolskie podbicie przyniosło wiele nieszczęść i cierpienia, ale z drugiej strony wykazało żywotność kraju, który wytrzymał straszliwą próbę i zdołał stworzyć nową państwowość w miejsce poprzedniej, zmarłej".