Wagner

Genialność Wagnera zajmuje jedno z czołowych miejsc w światowym dziedzictwie muzycznym, a jego twórczość stanowi całą epokę w historii muzyki. Jednak wokół niego do dziś nie cichną spory. Dzieła Wagnera u jednych wywołują fanatyczny zachwyt, u innych — trwałe niezadowolenie. Władze saskie ścigały go za działalność rewolucyjną, a Rosjanie zamówili mu «Hymn narodowy». Otrzymywał ogromne honoraria i był patologicznym dłużnikiem z powodu swojej niepohamowanej miłości do luksusu. Kompozytor przyjaźnił się z rosyjskim rewolucjonistą M. Bakuninem, bawarskim królem Ludwikiem II, filozofami A. Schopenhauerem i F. Nietzschem, a także spokrewnił się z F. Lisztem. Dla wielu współczesnych Wagner był uosobieniem «rozwiązłości obyczajów», niszczycielem ognisk domowych, ale on sam szczerze kochał i znajdował szczęście w życiu rodzinnym w otoczeniu dzieci i psów. Wagnera nazywają precursorem nazistowskiej ideologii III Rzeszy i ulubionym kompozytorem Hitlera. On sam nalegał, że sztuka powinna moralnie wpływać na publiczność; osią jego fabuł były idee humanistyczne, które spotykały się tylko w starożytnych mitach. Po jego śmierci sama jego historia zamieniła się w mit...