Afanasy Fet

Nieszczęsne okoliczności narodzin Afanazego Feta, syna darmstadzkiego mieszczanina, w dużej mierze zdeterminiowały jego rezygnację z kariery uniwersyteckiej, rozstanie z ukochaną, służbę wojskową. Walka z ciosami losu uformowała jego "niewygodny" charakter i szczególną pozycję w literaturze. Młodzi poeci uważali autora lirycznych arcydzieł za swojego idola, a liberalna opinia publiczna - za "żałosnego poetyka". Tłumaczył dzieła starożytnych rzymskich klasyków i czytał prace współczesnych filozofów, wprowadzał nowoczesne rolnictwo, służył jako sędzia pokoju, występował w prasie w sprawie systemu edukacji, wspólnoty, samorządu ziemskiego.
Co jest przyczyną nawrotnego pragnienia Feta, aby stać się rosyjskim szlacheckim? Za co Aleksander II podarował "cesarzowi poetów" rubinowy pierścień, a Aleksander III uczynił go kamergerem? Jak liryczny poeta stał się odnoszącym sukcesy biznesmenem? Dlaczego nowoczesnego właściciela ziemskiego nazywano pańszczyźnianym i człowieko-nienawistnikiem? Co zbliżyło go do Turgieniewa i Lwa Tołstoja, a pokłóciło z Nekrasowem i Czerńyszewskim? Na te pytania odpowiada książka doktora nauk filologicznych Michaiła Makeewa - pierwsza szczegółowa biografia wielkiego poety, pesymistycznego myśliciela i zapalczywego publicysty.