Aleksander Błok

Aleksander Błok (1880—1921) — «sławny niezgodnie z programem i wieczny poza szkołami i systemami», jak słusznie zauważył B. Pasternak. Właśnie w ten sposób ukazany jest wielki poeta w książce znanego filologa i prozaika Wł. Nowikowa, autora biografii W. Wysockiego w serii «Życie niezwykłych ludzi», «Romanu z językiem», ostrych esejów o literaturze klasycznej i współczesnej. Srebrny wiek przedstawiony jest jako wspaniała epoka, a Błok — jako mistrz inspirującej twórczości, gdy praca literacka, przyjacielskie więzi, przeżycia miłosne tworzą piękną całość: poezję. Bohemskie życie poety, jego niezwykłe relacje z żoną, nerwowa, ale literacko płodna przyjaźń z Andriejem Białym obok pozycji Błoka-obywatela są stawiane w centrum biografii. I w liryce, i w szczytowej epopei Błoka «Dwanaście» Wł. Nowikow przede wszystkim dostrzega artystyczną energię, przekazywaną przez warstwy czasu.