Wiaczesław Iwanow: Droga życia

Bez Wiaczesława Iwanowa trudno wyobrazić sobie epokę Srebrnego Wieku, którego był jednym z najlepszych poetów. Oprócz tego Wiaj. Iwanow był również filologiem - klasykiem na skalę światową, jego badania nad historią antycznej mitologii i religii mają charakter prac fundamentalnych. Jako myśliciel religijny Wiaczesław Iwanow uważał się za ucznia i naśladowcę Włodzimierza Sołowjowa z jego filozofią wszechjedności i uniwersalnego chrześcijaństwa. Ostatnie ćwierć wieku swojego życia poeta spędził we Włoszech, gdzie zajmował się działalnością naukową i dydaktyczną. W czasie niemieckiej okupacji Rzymu pod grzmotem bomb i pocisków pisał wiersze, które stworzyły cykl „Rzymski dziennik” i stały się jednym z największych szczytów rosyjskiej poezji. Wbrew powszechnym wyobrażeniom Wiaczesław Iwanow w książce ukazuje się nie jako poeta wyłącznie „dla filologów”, ale jako ten, w czyich wierszach, według słów Mandelshtama, brzmi „potężny dźwięk” nadciągającego i czekającego na swoją kolej dzwonu ludowej mowy.